Njegovo preosveštenstvo Episkop timočki Ilarion, po blagoslovu Episkopa braničevskog Ignatija, predvodio je sabranje u manastiru Tuman. U prisustvu velikog broja vernika preosvećenom Episkopu na svetoj liturgiji, sasluživali su iguman svete tumanske obitelji arhimandrit Dimitrije (Plećević), izabrani Episkop toplički protosinđel Petar (Bogdanović) i mnogobrojno sveštenomonaštvo i sveštenstvo naše pomesne crkve.
Na liturgijske prozbe nastupio je Hor Saborne zaječarske crkve vođen dirigentom Natašom Jovanović.
Pozdravivši sabrani verni narod, vladika Ilarion je rekao:
„Ovo današnje sabranje svedoči o veri u našem narodu koja vaskrsava iz dana u dan. Ova svetinja svedoči da ta vera vaskrsava, svedoči da su svetitelji živi pred Bogom i da smo mi danas i ovde sabrani upravo zahvaljujući njihovim svetim molitvama. Mnogi od vas koji ovde dolazite, i koji ste dobili uslišenje molitava, ste propovednici živog, vaskrslog i milostivog Boga koji čini čudesa.“
Govoreći o pokajanju kao vrhunskoj hrišćanskoj vrlini, Episkop timočki je istakao:
„Gospod i svi svetitelji kojima se saborno i jednodušno molimo, svi oni su učitelji ne samo ličnog nego i opšteg i svenarodnog pokajanja na koje nas prizivaju. Pokajanje koje nije samo osećaj žalosti zbog nekog učinjenog greha, nego pokajanje koje nas Vaskrsenjem Hristovim podiže iz mrtvih, iz gliba greha, iz pomračenosti bezakonjima, slabostima, neznanjem o veri, duhovnim slepilom. To je pravo pokajanje koje donosi radost. Vrlo često mnogi mešaju grižu savesti sa vrlinom pokajanja. Pokajanje znači preumljenje, promenu svesti, promenu odnosa ne samo prema Bogu nego i prema samome sebi, prema svojoj duši, a onaj ko se pravilno postavi prema Bogu on će tek onda moći da se pravilno postavi prema svojoj duši, prema svom telu, prema svom spasenju a onda i prema svom bližnjem.“
Po završetku liturgije izvršeno je molitveno presvlačenje moštiju Svetog Zosima nakon čega su mošti litijskim hodom prenete u isposnicu gde je služen akatist a potom i molitva za zdravlje.
Izvor: Eparhija timočka